het wiskundige vertrouwde

de ideale stem blijkt een wiskundige formule
ze zet ons vast, plaatst er een klem verbouwt een audio clausule
oogst van vernauwing, hekken hoog, prototype van visioen
de eigen keuze is beschouwing om de lelijke uit te doen

vergeet j’ electie
‘t staat niet vast
nooit meer luisteren naar prospectie
zend z’n oordeel op de kast

vanwaar die zoektocht naar collecties
uit idealen in bestaan
ik kan heus kiezen, consequenties
wil ik zelf halen en verstaan

niemand hoeft te begeleiden
de keuze is een mono dracht
de bevalling zal zichzelf inleiden
je eigen kind alsmaar je pracht

natuurlijk kind maak je toch zelf
moet dit bewind meer dan de helft
al nu vastleggen, d’ utopie
neem toch jezelf en zie dat plus ook kan maal drie

maal drie is meer dan slechte twee
de maatschappij vervormt je mee
snuit dan je vrees in de blinddoek,
j’ achillespees, je dode hoek

de durf is nood
moet je bezitten
en achteraf ben j’ als de dood
als de formules aan je klitten

formule kan je niet aanschouwen
stem op ik, voorop niets te herverbouwen
open met je ogen zie jezelf
al wie wordt bedrogen koos de helft

schoonheid van mij is die van mij
en die van jou is al de jouwe
geen vergelijking kan erbij
ver afgeschermd van het wiskundige vertrouwde